Septyma wielka sus4

Dźwięki i budowa

Wzór to 1 – 4 – 5 – 7, czyli 0 – 5 – 7 – 11 półtonów. Tryton między kwartą a septymą wielką odróżnia go od wszystkich innych akordów sus, które trytonu nie mają.

Co ciekawe, ten tryton nie ciągnie donikąd. Brakuje mu septymy małej, która wyznaczyłaby kierunek rozwiązania, i zostaje napięcie bez kierunku — dokładnie to, czego szukają pewne aranżacje.

Jak się go gra

Na gitarze x3300x daje c, f, g i h. Trzyma się go niewygodnie i pojawia się głównie przelotnie, między dwoma stabilniejszymi akordami.

Na fortepianie lepiej czytać go jako dwa bloki: f i h w prawej, c w lewej. Wielu aranżerów myśli o nim jako o G-dur nad basem c, co daje niemal te same dźwięki przy połowie wysiłku.

Gdzie ma sens

W muzyce instrumentalnej i filmowej, gdzie zawieszenie może trwać. W piosence brzmi prawie zawsze nie na miejscu, bo ucho czeka rozwiązania, którego akord nie daje.

Jako przejście sprawdza się natomiast dobrze: postawiony między Cmaj7 a Cmaj9 daje chwilę obcości, którą następna fraza rozprasza.

W śpiewnikach

Należy do najrzadszych akordów katalogu. Tam, gdzie się pojawia, jest to niemal zawsze dosłowna transkrypcja partii fortepianu, a nie decyzja opracowującego.

Komu wynik nie odpowiada, ma dwa zwyczajowe wyjścia: zagrać Cmaj9 i zostawić kwartę melodii albo zagrać Gadd9 z c w basie, czyli to samo brzmienie w innym układzie.

Wskazówka do zapisu

Jeśli akord zostaje wypisany, warto dodać, w jakim układzie ma zabrzmieć. Bez tej wskazówki dwaj grający wezmą dwa różne brzmienia, bo tryton między kwartą a septymą działa zupełnie inaczej w zależności od odległości.

W partyturach zamiast symbolu stoi więc często wypisany głos. To nie zbytek, lecz jedyny sposób, by utrwalić to, o co chodziło.

Często zadawane pytania