Nona molowa b5

Dźwięki i budowa

Wzór to 1 – b3 – b5 – b7 – 9. Nona jest wielka i to ona odróżnia ten akord od zwykłego półzmniejszonego, którego własna skala przyniosłaby nonę obniżoną.

Ta naturalna nona pochodzi z szóstego stopnia gamy molowej melodycznej, czyli z trybu lokryckiego z sekundą wielką. To standardowy wybór, gdy akord półzmniejszony ma brzmieć szeroko.

Jak się go gra

Na gitarze zwykłym rozwiązaniem jest zagranie chwytu Cm7(b5) — x3434x — i zostawienie nony innemu instrumentowi. Pięć dźwięków nie leży wygodnie poniżej dziesiątego progu.

Na fortepianie tercja, kwinta zmniejszona i septyma idą do prawej ręki z d na szczycie, a pryma zostaje w lewej. Nona błyszczy wtedy, nie spierając się o miejsce z kwintą zmniejszoną.

Gdzie stoi

Na drugim stopniu tonacji molowej, zamiast zwykłego półzmniejszonego, gdy kadencja ma brzmieć łagodniej. Dm9(b5) przed G7(b9) i Cm to otwarcie szersze niż wersja bez nony.

Także w muzyce instrumentalnej nad stojącymi akordami półzmniejszonymi, gdzie naturalna nona nie pozwala brzmieniu być ciasnym. W tabulaturach gitarowych praktycznie nie występuje.

Nona wielka i obniżona

Nad akordem półzmniejszonym możliwe są obie, a wybór ustala skalę: z noną wielką — tryb lokrycki z sekundą wielką, z obniżoną — lokrycki czysty.

Rozstrzyga melodia. Jeśli linia przechodzi przez nonę wielką, ten zapis jest właściwy; jeśli przez obniżoną, wpisanie nony wielkiej do akompaniamentu daje zderzenie.

Często zadawane pytania