Power chord
5
0 - 7Root + perfect 5th
O akordzie Power chord
Power chord to para dźwięków — pryma i kwinta czysta — bez tercji, która rozstrzygałaby między dur a moll. Na c są to c i g, w zapisie C5. Ściśle biorąc nie jest to akord, i właśnie ten brak uczynił z niego brzmienie gitary z przesterem.
Dwa dźwięki i powód braku tercji
Wzór to 1 – 5, czyli 0 i 7 półtonów. Zwykle podwaja się prymę o oktawę wyżej, więc chwyt obejmuje trzy struny, wciąż mając dwa różne dźwięki.
Powód usunięcia tercji jest techniczny, nie estetyczny. Przester mnoży każdą parę częstotliwości i zwraca ich sumy oraz różnice; z tercją pośrodku te dodatkowe częstotliwości zderzają się i akord zamienia się w błoto. Bez niej zostają proste stosunki, a brzmienie pozostaje wyraźne przy dowolnym wzmocnieniu.
Chwyty
Z prymą na piątej strunie chwyt to x35xxx, z prymą na szóstej ta sama figura przenosi się na ósmy próg. Dwie pozycje pokrywają cały gryf bez zmiany palcowania.
Dlatego riff ciężkiej gitary zapisuje się power chordami: ręka trzyma jeden kształt, a muzyka zmienia wysokość. Tłumienie krawędzią dłoni, czyli palm mute, jest naturalnym dopełnieniem chwytu — jedno i drugie powstało razem w studiu.
Ani dur, ani moll
Bez tercji power chord pasuje wszędzie: nie kłóci się ani z melodią durową, ani z molową. Cały riff może wędrować po stopniach, które zagrane jako trójdźwięki wymagałyby decyzji w każdym takcie.
To zarazem jego ograniczenie. Nie określając trybu, nie tworzy napięcia dominantowego, które nadaje muzyce kierunek: kto pisze power chordami, kierunek powierza melodii i basowi.
Kwinty równoległe, kiedyś zakazane
Kontrapunkt klasyczny zabrania kwint równoległych między głosami, i to z dobrego powodu: zlewają dwie linie w jedną i znoszą niezależność, o którą chodzi w pisaniu czterogłosowym. Riff gitary z przesterem to dokładnie to.
To, co w czterogłosie jest błędem, tutaj staje się celem: nie chodzi o niezależne głosy, lecz o jedną, grubą linię. Reguła i jej odwrócenie opisują to samo zjawisko akustyczne.
Zapis
Standardowy zapis to 5 po literze: C5, G5, A5. W polskich tabulaturach często stoi po prostu akord durowy, a gitarzysta sam decyduje, czy zagra tercję — przy przesterze odpowiedź brzmi prawie zawsze nie.
W transkrypcjach rocka bywa też sama litera, bo autor zapisał linię basu. Reguła praktyczna: gitara z przesterem grająca dwa dźwięki na akord to power chord, nawet jeśli papier milczy.
Często zadawane pytania
Power chord jest durowy czy molowy?
Żaden. Zawiera tylko prymę i kwintę; tercji, która decydowałaby o trybie, brakuje.
Jak zagrać C5 na gitarze?
Pryma na piątej strunie, trzeci próg: x35xxx, prawie zawsze z prymą podwojoną o oktawę.
Dlaczego tak dobrze brzmi z przesterem?
Bo przester tworzy dodatkowe częstotliwości z każdego interwału. Z tercją one się zderzają; przy samej prymie i kwincie wzmacniają brzmienie.