Power chordy
Akordów w tej grupie: 3
Power chord nie jest właściwie akordem: to dwa dźwięki, pryma i kwinta czysta, zapisywane C5. Nie ma tercji, więc nie jest ani durowy, ani molowy — a ta neutralność wraz ze sposobem, w jaki kwinta znosi przester, zbudowała brzmienie gitary rockowej.
Dlaczego kwinta i nic więcej
Kwinta czysta to najprostszy stosunek po oktawie. Dwa takie dźwięki zlewają się niemal bez dudnień i pozostają czyste, choćby sygnał był mocno przesterowany.
Z tercją tak nie jest. Zniekształcenie wytwarza tony różnicowe — częstotliwości, których w sygnale nie było — i przy kwincie wzmacniają one to, co już brzmi. Przy pełnym trójdźwięku rozchodzą się, a akord zamienia się w błoto na każdym wzmacniaczu.
Trzy kształty
Dwudźwiękowy C5 to x35xxx: pryma na piątej strunie, kwinta na czwartej. Dodaj oktawę, a wyjdzie x355xx, brzmiące wyraźnie potężniej i nienoszące ani jednej nowej informacji — na tym polega jego sens.
Trzeci kształt odwraca interwał: pryma i kwarta zamiast prymy i kwinty, x33xxx. Brzmi cieniej i bardziej napięcie, i sięga się po niego właśnie dla tej różnicy.
Dlaczego gra się je tak szybko
Jeden palec, czasem dwa, na dwóch strunach tego samego progu. Ręka skacze między akordami szybciej, niż kiedykolwiek zdołałaby z barré, i ta prędkość umożliwiła gitarę riffową w ogóle.
Kształt przy tym nigdy się nie zmienia. Przesuwasz go i masz nowy akord, bez znajomości znaków przykluczowych — dlatego zwykle jest pierwszą rzeczą, jakiej początkujący uczy się po pojedynczych dźwiękach.
Tryb rozstrzyga ktoś inny
Skoro nie ma tercji, C5 nie zobowiązuje się ani do dur, ani do moll. Rozstrzygają głos, bas albo akordy sąsiednie, a gitara zostaje pod spodem neutralna.
Korzyść jest bezpośrednia: jeden riff obsługuje durową i molową wersję utworu. Zmienia się melodia, a partia gitary nie rusza się wcale.
Na fortepianie i na basie
Pianiści sięgają po te same dwa dźwięki, gdy lewa ręka potrzebuje ciężaru bez błota. W niskim rejestrze pełny trójdźwięk mętnieje z przyczyn akustycznych, nie elektronicznych: odległości między składowymi dwóch niskich dźwięków wpadają w pasmo krytyczne słuchu. Naga kwinta pozostaje tam wyraźna, tercja nie.
Dla basisty jest to raczej decyzja o oktawie: pryma i kwinta albo pryma, kwinta i oktawa, zagrane jako dwudźwięk. Te same dwa dźwięki i ten sam powód wyboru.
Nie tylko z przesterem
Czyste kwinty to brzmienie dużo starsze niż wzmacniacz. Dudy, lira korbowa i niemal każdy instrument ludowy z dźwiękiem burdonowym trzymają dokładnie ten interwał, a ucho przyjmuje go jako naturalne tło melodii.
Ułożone kwinty wykonują tę samą pracę w pisaniu orkiestrowym: otwarcie, szeroko i bez nazywania trybu. Grupa akordów kwartowych tego katalogu omawia to zastosowanie szczegółowo.
Często zadawane pytania
Co to są power chordy?
Pryma i kwinta czysta, zapis C5. Na gitarze x35xxx; z oktawą x355xx.
Power chord jest durowy czy molowy?
Ani taki, ani taki: nie ma tercji, a tryb rozstrzyga melodia albo bas.
Dlaczego z przesterem nie gra się pełnych akordów?
Przester dodaje tony różnicowe: kwintę wzmacniają, a tercję rozmywają, i trójdźwięk mętnieje.