Power chord (z oktawą)

Dźwięki i budowa

Wzór to 1 – 5 – 8, czyli 0 – 7 – 12 półtonów. Trzy dźwięki, dwie wysokości: dodanym dźwiękiem jest znowu pryma, oktawę wyżej.

Bez tercji akord nadal nie określa trybu. Oktawa jedynie wzmacnia prymę, przez co brzmienie staje się grubsze i lepiej słyszalne w zespole.

Jak się go gra

Na gitarze x355xx to chwyt standardowy, z prymą na piątej strunie. Przesuwa się wzdłuż całego gryfu bez zmiany palcowania.

Z prymą na szóstej strunie ta sama figura staje na ósmym progu. Obie pozycje pokrywają instrument i należą do pierwszych rzeczy, jakich uczy się gitarzysta rockowy.

Po co podwajać prymę

Bo przy przesterze odczuwana głośność zależy od tego, ile energii przypada na niewiele częstotliwości. Podwojenie skupia energię tam, gdzie już była, i daje ciężar bez brudu.

Dlatego wersja trzydźwiękowa dominuje w ciężkim rocku, a dwudźwiękowa pojawia się częściej w szybkich przebiegach: pierwsza brzmi większe, druga wyraźniej się artykułuje.

Obniżone stroje

Przy szóstej strunie w D albo przy całym instrumencie o pół tonu niżej chwyt staje się jeszcze wygodniejszy, bo pryma i kwinta wypadają w tym samym progu na sąsiednich strunach.

To jeden z powodów popularności takich strojów w ciężkim graniu: akord trzydźwiękowy zamienia się w barré jednym palcem i zmienia się w tempie riffu.

Razem z basem

Jeśli basista i tak gra prymę, gitara podwaja ją jeszcze raz. Tak ma być: w gęstym brzmieniu zespołu pryma przebija się właśnie dzięki temu przez perkusję i przester.

W składzie kameralnym to samo podwojenie bywa nadmiarem. Bierze się wtedy wersję dwudźwiękową i resztę zostawia basowi.

Często zadawane pytania