Lokrycki bb3 bb7

bb w nazwie to nie dźwięk b

Zapisana zwykłym tekstem nazwa locrian bb3 bb7 wygląda jak oznaczenie akordu: para bb czyta się jako b. Tak nie jest. Podwojone b to podwójny bemol i odnosi się do trzeciego oraz siódmego stopnia skali.

W polskim nazewnictwie powstające dźwięki mają własne nazwy, eses i heses, co czyni rzecz jednoznaczną. Kto szukał akordu, trafił nie tam: katalog prowadzi akordy na osobnych stronach.

Dlaczego zapis jest tak ciężki

Każdy tryb musi użyć każdej nazwy dźwięku dokładnie raz, a ten jest siódmym trybem skali, która już niesie dwa obniżone stopnie. Licząc od siódmego stopnia macierzystej, dwa podwójne bemole stają się nieuniknione i nie ma innego poprawnego sposobu zapisu.

Ze słuchu jest prostsza, niż wygląda: od c brzmią c, des, d, f, ges, as i a. Trzy pierwsze dźwięki to następujące po sobie półtony, a potem otwiera się luka trzech półtonów do f. To początkowe zagęszczenie rozpoznaje tryb.

Do czego służy

Kwinty czystej nie ma, a podwójnie obniżona tercja brzmi jak sekunda wielka, więc skala nie opisuje akordu tak, jak robią to pozostałe tryby rodziny. Jest barwą i pojawia się tam, gdzie chce się materiał skali macierzystej odczytany od nieoczekiwanego centrum.

Najczęściej dzieje się to w muzyce filmowej i growej. Nad trzymanym basem daje najgęstsze współbrzmienie, jakie rodzina podwójnie harmoniczna potrafi wydać, a ucho nie rozwiązuje go do żadnego znanego akordu — o to właśnie chodzi.

Skąd pochodzi

Skala podwójnie harmoniczna to 1 ♭2 3 4 5 ♭6 7, gdzie indziej zwana bizantyjską, arabską albo durową cygańską. Czytając jej siedem dźwięków od siódmego stopnia i przenosząc na c, otrzymujemy ten tryb, a obie sekundy zwiększone macierzystej pozostają: w brzmieniu biegną od d do f oraz od a do oktawy.

Z siedmiu trybów rodziny po ten sięga się najrzadziej z rozmysłem. Jest w katalogu, bo rodzina ma siedem trybów, a kompletność coś znaczy; używane bywają skala macierzysta, molowa węgierska oraz tryb drugi i szósty.

Częste pytania